Dat is geen kritiek — het is gewoon hoe de meeste engineers hebben leren ontwerpen. Maar een bestand omzetten naar STL is niet hetzelfde als ontwerpen voor AM.
Een CAD-bestand dat rechtstreeks naar de printer wordt gestuurd, levert doorgaans een onderdeel op dat niet presteert zoals bedoeld — en waarbij de echte voordelen van AM onbenut blijven.
Denk aan materiaal dat er niet had hoeven zijn, supportstructuren die vermeden hadden kunnen worden, of functionaliteit die verbeterd had kunnen worden.
Maar DfAM gaat verder dan dat…
Oriëntatie moet worden geoptimaliseerd met lastpaden in gedachten (denk aan anisotroop gedrag) en oppervlaktekwaliteit (kromtrekken) — wat ook betekent dat overhangen van meer dan 45° moeten worden meegewogen. Daarnaast zijn er toleranties die rekening moeten houden met krimp en nabewerking.
Vanuit kostenperspectief moet je bij hogere volumes ook nadenken over hoeveel onderdelen je in één bouwjob kwijt kunt. Met SLS kun je onderdelen stapelen (nesten) en aanzienlijk meer per build produceren dan met FDM of SLA — waarbij nesten niet mogelijk is en supportmateriaal tot afval leidt.
Een volledige DfAM review kan de kosten van een AM onderdeel met 30 tot 60% verlagen, in vergelijking met een ‘CNC design as-is’. : Functioneel gezien dien je ook verder te kijken dan puur en alleen maakbaarheid en volgende overwegingen maken
- Holle structuren toepassen om gewicht te reduceren
- Topologieën aanpassen aan de toepassing
- Componenten samenvoegen tot één geprint onderdeel
- Functionaliteit toevoegen (snapverbindingen, scharnieren, tandwielfuncties, etc.)
- Koel- of luchtstroomkanalen optimaliseren (grippers, mallen)
- Logo’s of serienummers direct op onderdelen printen (mass customisation)
De tijd nemen om deze vragen te stellen — en dat gesprek te voeren met je serviceprovider, die de specialist is — is cruciaal. Niet alleen voor betere beslissingen, maar ook om je eigen kennis van AM op te bouwen.
